|
|
|
|
 
Zijn herkomst is moeilijk vast te stellen: Boheems, Duits, Pools, Oostenrijks? Zijn vader was Italiaans, zijn moeder Lets. In elk geval had de jonggestorven Antonio Cartellieri in Wenen les van Antonio Salieri en was hij bevriend met Beethoven. Hij heeft als violist onder hem gespeeld, onder meer bij de première van de Eroica. Later werd hij hofcomponist bij de Boheemse graaf Lobkowicz. Hij schreef een paar opera’s en oratoria, maar ook vier symfonieën, waarvan er tot nu toe maar twee bekend waren. In het cd-boekje vertelt dirigent Gernot Schmalfuss smakelijk over de elf jaar durende zoektocht naar de nummers 3 en 4. Het was de moeite waard, want Cartellieri was een kundig componist. De symfonieën hebben een hechte vierdelige structuur, alleen in de tweede ontbreekt het menuet. Cartellieri’s stijl is die van de Weense klassieken en net als Beethoven staat hij te trappelen op de breuklijn tussen klassiek en romantiek. Galante passages worden afgewisseld met uitbarstingen vol Sturm und Drang. De uitvoeringen komen uit Taiwan, waar ze goed raad weten met dit Weense idioom. Het spel is alert, stijlbewust en mooi gedetailleerd. Laat u eens verrassen door een boeiende componist in de schaduw der groten.
Bron: Gerard Scheltens • Klassieke Zaken Nr.5-2012
Muziekfragment: Symphony No.2 ‘Andante con variazioni’
- Symphony No.11.Allegro 5:18
- 2.Andante espressivo 4:16
- 3.Menuetto • Moderato 3:08
- 4.Finale • Allegro 4:49
- Symphony No.25.Allegro 4:13
- 6.Andante con variazioni 3:28
- 7.Allegro 3:32
- Symphony No.38.Adagio maestoso - Allegro presto 10:41
- 9.Andante poco Adagio 4:28
- 10.Menuetto • Allegro 3:46
- 11.Finale • Allegro 4:29
- Symphony No.412.Adagio 9:20
- 13.Andante poco adagio 3:52
- 14.Menuetto • Allegro 3:41
- 15.Finale • Allegro 4:12
|